ΣΕ 1′ 2016-10-25T12:45:46+00:00
σε 1 the cocktail party
  • Αριστοτέλης Ιωάννου

    Δύο καλοκαίρια

    Το καλοκαίρι με προλαβαίνει απροετοίμαστο όπως η καταιγίδα στη μέση του δρόμου, ψάχνω ένα μέρος να κρυφτώ. Είναι ανυπόφορη η ζέστη, ο καύσωνας, το καθαρό χρώμα του ουρανού και της θάλασσας.

  Περισσότερα στην κατηγορία   

Ο γλύπτης

Φεβρουάριος 22nd, 2018|

Καμιά φορά έτσι όπως χτυπάω τις πέτρες νιώθω να είμαι από το ίδιο υλικό, τραντάζομαι μαζί, αναπνέω τις αιωρήσεις τους. Όσα σκέφτομαι είναι οι ατέρμονοι στοχασμοί τους. Βλέπω στο βάθος να έρχονται συγγενείς που δεν πρόλαβα, ψιθυρίζοντας ακατάληπτες ιστορίες, σκόρπια αποσπάσματα μιας ηλικίας φευγάτης.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο γλύπτης

Οι ειδήσεις των οκτώμισι

Νοεμβρίου 13th, 2017|

“Έχασες την ευκαιρία γιατί οι άλλοι ήρθαν ακριβώς”. Ο καλύτερος με διαφορά για τη θέση, στεκόμουν υπομονετικά στον προθάλαμο να τελειώσω το τσιγάρο, έβλεπα να μπαίνουν ένας ένας, αλλά αυτό το “ακριβώς” δεν το περίμενα.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι ειδήσεις των οκτώμισι

Το άλμα της τίγρης

Σεπτέμβριος 25th, 2017|

Να το σκέφτεσαι μόνο, κάπου κάπου καμιά απόφαση αρκεί. Θα γίνει πράξη, με τη σπίθα μέσα σου να ανάβει, καίει η λάμψη της φλόγας. Είναι το φωτεινό φάσμα ανάμεσα στο μαύρο καπνό, αφήνει ένα θερμό κόκκινο στίγμα.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το άλμα της τίγρης

Ο ίσκιος του ήλιου

Ιούνιος 27th, 2017|

Είναι μια λευκή γραμμή, όπου ανοίγω να γράψω κάτι. Επεκτείνεται διαρκώς, δεν προλαβαίνω. Φτάνω στο τέλος της σελίδας, εκείνη γυρίζει στην επόμενη. Κλείνω το πρώτο κεφάλαιο και ξέρω ότι θα συνεχίσει να υπάρχει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο ίσκιος του ήλιου

500 γαλλικά φράγκα

Μάιος 6th, 2017|

Να σου πω Χρήστο; Ήθελα να ακολουθήσω το δρόμο μου, να ερωτευτώ, να γράψω μουσική, να φύγω. Καθόλου δε με ενδιέφερε το να πετύχω, δευτερεύουσες σκέψεις σε μια θέληση ακλόνητη. Το τραγούδι δεν έφθανε, ένα μελαχρινό αγόρι με φωνή καλή, έκανα φωνητική απ’ το σχολείο, στη χορωδία, στο ωδείο, σε τολμηρές συναυλίες μέσα στην αθωότητα.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 500 γαλλικά φράγκα

Ανήμερα απών

Απρίλιος 7th, 2017|

Η Σοφία είπε πόσο τυχερός ήμουν, τουλάχιστον ζεις. Η αλήθεια είναι ότι είμαι ζωντανός, λίγο παραπάνω από το κανονικό και το συνηθισμένο. Είχα προσαρμοστεί να ανασαίνω βαριά στα δύο βήματα, σταματούσα για ένα τσιγάρο. Καθόμουν στο σπίτι, δεν έβγαινα έξω. Μικρές αποστάσεις ως το μπουκάλι, ένα τασάκι όλο βρισκόταν.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανήμερα απών

Ο Σινεμάς

Μάρτιος 11th, 2017|

Είχα πει στον Ηλία να μου γράφει, του είχα δείξει τον τρόπο να σημαδεύει τις ερωτήσεις στο χαρτί και στη μνήμη. Τα γράμματά του τα έβλεπα το βράδυ πριν κοιμηθώ, πλάνα που άλλαζαν διαρκώς. - Ο μπαμπάς σου τι δουλειά κάνει; - Είναι σινεμάς.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Σινεμάς

Καταζητείται ουρανός

Φεβρουάριος 13th, 2017|

Μήπως σε ενοχλεί ο καπνός; Συνέχιζε, αφήνοντας τα χέρια άδεια να κοιτάνε οι παλάμες ανάσκελα, μετρώντας τα χρόνια που πέρασαν. Κρατούμενος, ζητούσαν κάποια στοιχεία, τα ήξερα αλλά είχα αποφασίσει ότι θα έβγαινα νεκρός απ’ κει με βλέμμα καθαρό.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καταζητείται ουρανός

Ο μικρόκοσμος

Ιανουάριος 26th, 2017|

Περπατώ δύσκολα πια. Μπορώ να κάνω απλές σκέψεις, όπως μην ξεχάσω φεύγοντας να κοιτάξω το γραμματοκιβώτιο. Οι υπόλοιποι γύρω τρέχουν κι εγώ παραμένω ακίνητος με στόχο το επόμενο τετράγωνο, τη βαριά σιδερένια πόρτα ασφαλείας, τις ατελείωτες σκάλες.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο μικρόκοσμος

Το άστρο μιας υποσημείωσης

Ιανουάριος 4th, 2017|

Αυτή είναι μια προσωπική ιστορία δεν ενδιαφέρει κανένα, πώς σέρβιρε την κρεμμυδόσουπα η κυρία Μάργκαρετ, τα αστεία που έλεγε για να τη φάμε όλη καθώς έκαιγε και ρίχναμε ψωμί κομμένο βιαστικά.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το άστρο μιας υποσημείωσης

Σήματα Καπνού

Νοεμβρίου 23rd, 2016|

Γλώσσα κοφτή, σύμφωνα άηχα, τα τόνιζε στιγμιαία. Εκείνα με αγωνία αναζητούσαν τα φωνήεντα, χάνονταν ανάμεσα τους. Πριν αρχίσει να γράφει την έκοβαν.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σήματα Καπνού

Η Λεωφόρος

Φεβρουάριος 12th, 2016|

Μια υπέροχη βραδιά στο πράσινο Volvo, από Ιλίσια, Γλυφάδα, οδηγούσε ο ίδιος κι εγώ στο πλάι κρατώντας το κινητό με το audio record να γράφει. Το είχα βάλει για πλάκα μήπως βρεθεί κανένας περίεργος και μας βρίσει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Λεωφόρος

Κύκλος

Φεβρουάριος 12th, 2016|

Δεν ήταν πολλές καμιά δεκαριά, η μία δίπλα στην άλλη σε απόσταση λίγων μέτρων. Έβλεπαν την πόλη από το ίδιο σημείο να απλώνεται μέχρι τη θάλασσα. Άκουγαν τα λεωφορεία στο τέλος του δρόμου πριν πάρουν τη μεγάλη στροφή.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κύκλος

Κυριακάτικα

Νοεμβρίου 6th, 2015|

Το πρωί ανοίγοντας την πόρτα είδα το παράθυρο κλειστό. Τόσο κλειστό, που έριχνε μια μαύρη σκιά κι έμοιαζε να κολλά όπως τα ζαχαρωτά στα δόντια. Μια γεύση ξημερώματος με υπνηλία, είναι πάλι επίμονα αργά.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κυριακάτικα

   Social Mix   

πρόσφατα the cocktail party
  • Οι λέξεις του ΚΚΕ

Οι λέξεις του ΚΚΕ | Οι λέξεις των κομμάτων, 4ο μέρος

Απρίλιος 1st, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι λέξεις του ΚΚΕ | Οι λέξεις των κομμάτων, 4ο μέρος

Το ΚΚΕ είναι από τα λιγοστά κομμουνιστικά κόμματα που άντεξαν μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας σημαντικός λόγος αυτής της αντοχής στο χρόνο είναι η πεποίθηση ότι το κόμμα αποτελεί ισχυρό καθοδηγητικό όργανο και πρώτιστο παράγοντα για την προετοιμασία και την προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης.

  • Ένας κατακτητής αφηγήται

Ένας κατακτητής αφηγείται

Μάρτιος 14th, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένας κατακτητής αφηγείται

  Ένας κατακτητής αφηγείται 

  • Ζαν Πολ Σαρτρ -Ένας καταδικασμένος ελέυθερος

Ζαν Πωλ Σαρτρ, ένας καταδικασμένος ελεύθερος

Μάρτιος 2nd, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζαν Πωλ Σαρτρ, ένας καταδικασμένος ελεύθερος

Σύμφωνα με τον Σαρτρ ο συγγραφέας και γενικότερα ο καλλιτέχνης γεννιέται, από μέσα του προκύπτουν οι αισθητικές αξίες, είναι ελεύθερος γι’ αυτό δημιουργεί. Ο ίδιος σε συνέντευξή του έλεγε ότι “ η λογοτεχνία θα πρέπει να είναι το έργο ανθρώπων που βλέπουν ξεκάθαρα και που παίρνουν υπ’ όψιν τους το σύνολο της ανθρωπότητας.

  • Το κυρίως πιάτο

Το κυρίως πιάτο

Φεβρουάριος 10th, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το κυρίως πιάτο

Έρχεται με μεγαλοπρέπεια, στόμφο και καμάρι. Άλλοτε με ύφος σοβαρό, μια εσωτερική συστολή, ένα ιδιαίτερος βήχας πριν ξεδιπλωθεί το κυρίως πιάτο της βραδιάς με θέμα: νομίζω ότι πρέπει να χωρίσουμε”.

  • dream song 14 John Berryman

John Berryman “Dream Song 14”

Φεβρουάριος 4th, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο John Berryman “Dream Song 14”

Η ζωή, φίλοι, είναι βαρετή. Ωστόσο δεν πρέπει να το λέμε. / Στο μεταξύ, ο ουρανός αστράφτει, τα πελάγη ποθούν, / Εμείς οι ίδιοι αστράφτουμε και ποθούμε, / Κι ενόσω η μάνα μου σαν ήμουν παιδί μου είπε / (επανειλημμένα) «Αν ομολογήσεις πως βαριέσαι / σημαίνει πως δεν έχεις...