Το ποίημα 2017-03-25T22:12:55+00:00

  Περισσότερα στην κατηγορία   

Charles Simic, “The Lovers”

Σεπτέμβριος 16th, 2017|

Μέσα στα δάση μια ωραία Κυριακή, / όταν ήμασταν παιδιά, / βρήκαμε τυχαία ένα ζευγάρι ξαπλωμένο στο έδαφος. | Χέρι, χέρι, εμείς φοβισμένοι / μην χάσουμε το δρόμο μας, είδαμε / αυτό που πρωτοσκεφτήκαμε ότι ήταν ένα μπάλωμα από χιόνι,

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Charles Simic, “The Lovers”

Μιχάλης Γκανάς, “Προσωπικό”

Ιούλιος 7th, 2017|

Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή δεν αξίζει τον κόπο.Επειδή σ´ αγάπησα και σ´ αγαπώ ακόμη κι ας μην είναι όπως παλιά, δε θα πει πως πέθανε η αγάπη, κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μιχάλης Γκανάς, “Προσωπικό”

Γιάννης Πατίλης, “Τίτλοι τέλους”

Απρίλιος 29th, 2017|

Τίτλος: Ἑλλάς Παραγωγή: Ἱστορία Σενάριο: Ζαμπέλιος Κοραῆς Παπαρρηγόπουλος Κορδάτος Σκηνοθεσία (πολλοί): Τρικούπης Καποδίστριας Ἒλ Βενιζέλος Παπανδρέου & υἱοί Παίζουν: Καραϊσκάκης Σολωμός Θανάσης Διάκος Ζαχαριάδης Ἂρης Καρυωτάκης Μελίνα Μπουμπουλίνα Βουγιουκλάκη

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιάννης Πατίλης, “Τίτλοι τέλους”

Diane Thiel, “Οικογενειακό άλμπουμ”

Απρίλιος 4th, 2017|

Μου αρέσουν οι παλιές φωτογραφίες συγγενών ασπρόμαυρες, τα πρόσωπά τους απολιθωμένα. Το ήξεραν πως ήταν μια σοβαρή υπόθεση. Το αγαπημένο μου άλμπουμ είναι εκείνο το γεμάτο με ανθρώπους που δεν μπορεί κανείς μας έστω να ονομάσει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Diane Thiel, “Οικογενειακό άλμπουμ”

Βασίλης Λαδάς, “Των Δηλητηριασμένων”

Μάρτιος 18th, 2017|

[Εξαλείφθησαν οι δηλητηριάσεις ως μέσον δολοφονίας. Σύνηθες στις αυτοκρατορικές αυλές μα και στα φτωχόσπιταόπου επιδέξιες μαγείρισσες φαρμάκωναν συζύγους, γαμπρούς και πεθερούς καταπιεστές. ...]

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βασίλης Λαδάς, “Των Δηλητηριασμένων”

Carol Ann Duffy, “Εκπαίδευση για αναψυχή”

Φεβρουάριος 23rd, 2017|

Σήμερα θα σκοτώσω κάτι. Οτιδήποτε. Αρκετά πια με το να με αγνοούν και σήμερα θα το παίξω Θεός. Είναι μια συνηθισμένη μέρα, ένα είδος γκρι με βαρεμάρα μπλέκεται στους δρόμους.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Carol Ann Duffy, “Εκπαίδευση για αναψυχή”

“Τσουνάμι”, τρία χαϊκού.

Ιανουάριος 27th, 2017|

Τρία χαϊκού από το "Τσουνάμι, 29 χαϊκού από επιζήσαντες της φυσικής καταστροφής στην Ιαπωνία το 2011" -μετ. Χριστίνα Λιναρδάκη

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Τσουνάμι”, τρία χαϊκού.

Άννα Γρίβα “Η χαρά της όσφρησης”

Ιανουάριος 10th, 2017|

Όταν είδα τις Μυκήνες ήμουν οχτώ χρονών. Μέσα στον τάφο του Ατρέα μύριζε σάρκα πεθαμένου κι ήμουνα σίγουρη πως κάπου είχαν ξεχάσει το κορμί του χιλιάδες χρόνια να σαπίζει με την ταχύτητα χελώνας να γίνεται χώμα η βασιλεία του.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άννα Γρίβα “Η χαρά της όσφρησης”

Gregory Corso, “The Whole Mess… Almost”

Δεκέμβριος 27th, 2016|

Επέστρεψα πάνω στα έξι πατώματα πήγα στα χρήματα δεν υπήρχαν καθόλου χρήματα να πετάξω. Το μόνο που απέμενε στο δωμάτιο ήταν ο Θάνατος κρυμμένος κάτω από το νεροχύτη της κουζίνας

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Gregory Corso, “The Whole Mess… Almost”

Νικόλας Ευαντινός “Ενεός…γιατί δεν είχε γάλα”

Δεκέμβριος 9th, 2016|

Ώρα κρατούσε το ακουστικό και έτρεμε. Δεν κρύωνε. Έκλαιγε. Σιγά-σιγά η άσπρη κελεμπία που στεκότανε στον θαλαμίσκο του καρτοτηλεφώνου γινόταν σύννεφο, ομίχλη παχιά.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νικόλας Ευαντινός “Ενεός…γιατί δεν είχε γάλα”

e.e. cummings

Νοέμβριος 30th, 2016|

η αγάπη είναι πιο πυκνή απ’ τη λήθη / πιο διάφανη απ’ την ανάμνηση / πιο σπάνια απ’ όσο ένα βρεγμένο κύμα / πιο συχνή απ’ την αποτυχία ...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο e.e. cummings

Γλυκερία Μπασδέκη “Θα’ ρθεις στα λόγια μου”

Νοέμβριος 15th, 2016|

το’λεγαν θείες,μάνα,γειτονιά-πάντα κυλότα καθαρή,δεν ξέρεις πότε θα’ρθει το έμφραγμα

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γλυκερία Μπασδέκη “Θα’ ρθεις στα λόγια μου”

Ελίζαμπεθ Μπίσοπ “Ο χάρτης”

Νοέμβριος 14th, 2016|

Στεριά απλώνεται στο νερό˙ είναι σκιασμένη πράσινη. Σκιές ή είναι αβαθή, στο χείλος τους σημεία φανερώνοντας τη γραμμή μακρινών χορταριασμένων υφάλων όπου τα φύκια κρέμονται στο καθαρό μπλε από το πράσινο.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ελίζαμπεθ Μπίσοπ “Ο χάρτης”

Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, “Οι μέρες της κρίσης”

Οκτώβριος 31st, 2016|

Τα σκυλιά γαβγίζουν, πνίγουν γάτες, τις τρώνε με λουλούδια, ...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, “Οι μέρες της κρίσης”

Μίλτος Σαχτούρης “Κοιτάμε με τα δόντια”

Σεπτέμβριος 26th, 2016|

Δε φταίει το φεγγάρι για την πίκρα μας καθώς στριφογυρνάει δαιμονισμένα μέσα στο φωσφόρο σκορπώντας δεξιά κι αριστερά τα κόκαλά του καθώς και μεις στριφογυρνούμε στο σκοτάδι μας...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μίλτος Σαχτούρης “Κοιτάμε με τα δόντια”

Κώστας Κρεμμύδας “Το μέλλον με πόσα δάκρυα γράφεται”

Φεβρουάριος 18th, 2016|

Τα ποιήματα δεν γράφονται στο χαρτί χαράζονται πάνω σε πλάκες πεζοδρομίων ακούγονται στις αγορές ποδοπατιούνται στις διαδηλώσεις απλώνονται σε κείνες τις μακρόστενες ταινίες που εμποδίζουν τη διέλευση ή εφιστούν την προσοχή στο κενό

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κώστας Κρεμμύδας “Το μέλλον με πόσα δάκρυα γράφεται”

   Social Mix   

πρόσφατα the cocktail party
  • Το εχέφρον φύλο

Το εχέφρον φύλο

Οκτώβριος 13th, 2017|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το εχέφρον φύλο

Η φασαρία για το φύλο και τον επαναπροσδιορισμό του μπορεί να πέρασε από τη βουλή, με τις κραυγαλέες πολιτικές σκοπιμότητες, όμως η συζήτηση δε θα σταματήσει εκεί. Ήδη γίνεται πολύ λόγος για το αν θα αλλάξει κάτι, το ελάχιστο, στην κοινωνική αντίληψη σε σχέση με τους έμφυλους ρόλους...

  • Οδός Ξούθου, το αόρατο κέντρο - γυναίκες οροθετικές

Οδός Ξούθου, το αόρατο κέντρο

Οκτώβριος 9th, 2017|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οδός Ξούθου, το αόρατο κέντρο

Στην Ξούθου συνελήφθησαν και διαπομπεύθηκαν το 2012 γυναίκες οροθετικές. Το ταξίδι στην πόλη ακολουθεί τη διαδρομή των γυναικών στο στενό αυτό δρόμο, μέσα από το δρώμενο – καταγγελία που έγινε από την ηλεκτρονική εφημερίδα «Το Μωβ» στα πλαίσια του Project: Ξούθου, η σιωπή της πόλης.

  • Καταλονία

Ιδεολογικές και πραγματικές σφαίρες

Οκτώβριος 1st, 2017|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ιδεολογικές και πραγματικές σφαίρες

Είναι φανερό πως όποια μορφή δημοκρατικής συμμετοχής για τον αυτοκαθορισμό της κοινωνίας, προς το ξεπέρασμα της διάκρισης κράτους και κοινωνίας, πολιτικού και ιδιωτικού, συνδυασμού πολιτικής και κοινωνικής δημοκρατίας αποτελεί ισχυρό φόβητρο.

  • φιλανθρωπία

Ελέω φιλανθρωπίας

Σεπτέμβριος 28th, 2017|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ελέω φιλανθρωπίας

Το κυρίαρχο υπόβαθρο, το οποίο προάγει τη φιλανθρωπία είναι μια συγκίνηση, η οποία λειτουργεί ενισχυτικά τροφοδοτούμενη συναισθηματικά. Η υποχρέωση και το μέλημα της κρατικής κοινωνικής πολιτικής μετατρέπεται σε προσωπικό καθήκον και υποχρέωση των πολιτών μέσω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

  • το άλμα της τίγρης

Το άλμα της τίγρης

Σεπτέμβριος 25th, 2017|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το άλμα της τίγρης

Να το σκέφτεσαι μόνο, κάπου κάπου καμιά απόφαση αρκεί. Θα γίνει πράξη, με τη σπίθα μέσα σου να ανάβει, καίει η λάμψη της φλόγας. Είναι το φωτεινό φάσμα ανάμεσα στο μαύρο καπνό, αφήνει ένα θερμό κόκκινο στίγμα.