Το ποίημα 2017-03-25T22:12:55+00:00
το ποίημα the cocktail party
  • dream song 14 John Berryman

    John Berryman “Dream Song 14”

    Η ζωή, φίλοι, είναι βαρετή. Ωστόσο δεν πρέπει να το λέμε. / Στο μεταξύ, ο ουρανός αστράφτει, τα πελάγη ποθούν, / Εμείς οι ίδιοι αστράφτουμε και ποθούμε, / Κι ενόσω η μάνα μου σαν ήμουν παιδί μου είπε / (επανειλημμένα) «Αν ομολογήσεις πως βαριέσαι / σημαίνει πως δεν έχεις...

  Περισσότερα στην κατηγορία   

Δημήτρης Πέτρου “Οι αστρονόμοι”

Οκτώβριος 19th, 2017|

[ Στις νέες χώρες / οι αστρονόμοι δεν γνωρίζουν / από εξόδους κινδύνου. / Σκάβουν διαρκώς το ίδιο τούνελ. ]...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δημήτρης Πέτρου “Οι αστρονόμοι”

Charles Simic, “The Lovers”

Σεπτέμβριος 16th, 2017|

Μέσα στα δάση μια ωραία Κυριακή, / όταν ήμασταν παιδιά, / βρήκαμε τυχαία ένα ζευγάρι ξαπλωμένο στο έδαφος. | Χέρι, χέρι, εμείς φοβισμένοι / μην χάσουμε το δρόμο μας, είδαμε / αυτό που πρωτοσκεφτήκαμε ότι ήταν ένα μπάλωμα από χιόνι,

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Charles Simic, “The Lovers”

Μιχάλης Γκανάς, “Προσωπικό”

Ιούλιος 7th, 2017|

Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή δεν αξίζει τον κόπο.Επειδή σ´ αγάπησα και σ´ αγαπώ ακόμη κι ας μην είναι όπως παλιά, δε θα πει πως πέθανε η αγάπη, κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μιχάλης Γκανάς, “Προσωπικό”

Γιάννης Πατίλης, “Τίτλοι τέλους”

Απρίλιος 29th, 2017|

Τίτλος: Ἑλλάς Παραγωγή: Ἱστορία Σενάριο: Ζαμπέλιος Κοραῆς Παπαρρηγόπουλος Κορδάτος Σκηνοθεσία (πολλοί): Τρικούπης Καποδίστριας Ἒλ Βενιζέλος Παπανδρέου & υἱοί Παίζουν: Καραϊσκάκης Σολωμός Θανάσης Διάκος Ζαχαριάδης Ἂρης Καρυωτάκης Μελίνα Μπουμπουλίνα Βουγιουκλάκη

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιάννης Πατίλης, “Τίτλοι τέλους”

Diane Thiel, “Οικογενειακό άλμπουμ”

Απρίλιος 4th, 2017|

Μου αρέσουν οι παλιές φωτογραφίες συγγενών ασπρόμαυρες, τα πρόσωπά τους απολιθωμένα. Το ήξεραν πως ήταν μια σοβαρή υπόθεση. Το αγαπημένο μου άλμπουμ είναι εκείνο το γεμάτο με ανθρώπους που δεν μπορεί κανείς μας έστω να ονομάσει.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Diane Thiel, “Οικογενειακό άλμπουμ”

Βασίλης Λαδάς, “Των Δηλητηριασμένων”

Μάρτιος 18th, 2017|

[Εξαλείφθησαν οι δηλητηριάσεις ως μέσον δολοφονίας. Σύνηθες στις αυτοκρατορικές αυλές μα και στα φτωχόσπιταόπου επιδέξιες μαγείρισσες φαρμάκωναν συζύγους, γαμπρούς και πεθερούς καταπιεστές. ...]

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βασίλης Λαδάς, “Των Δηλητηριασμένων”

Carol Ann Duffy, “Εκπαίδευση για αναψυχή”

Φεβρουάριος 23rd, 2017|

Σήμερα θα σκοτώσω κάτι. Οτιδήποτε. Αρκετά πια με το να με αγνοούν και σήμερα θα το παίξω Θεός. Είναι μια συνηθισμένη μέρα, ένα είδος γκρι με βαρεμάρα μπλέκεται στους δρόμους.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Carol Ann Duffy, “Εκπαίδευση για αναψυχή”

Άννα Γρίβα “Η χαρά της όσφρησης”

Ιανουάριος 10th, 2017|

Όταν είδα τις Μυκήνες ήμουν οχτώ χρονών. Μέσα στον τάφο του Ατρέα μύριζε σάρκα πεθαμένου κι ήμουνα σίγουρη πως κάπου είχαν ξεχάσει το κορμί του χιλιάδες χρόνια να σαπίζει με την ταχύτητα χελώνας να γίνεται χώμα η βασιλεία του.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άννα Γρίβα “Η χαρά της όσφρησης”

Gregory Corso, “The Whole Mess… Almost”

Δεκέμβριος 27th, 2016|

Επέστρεψα πάνω στα έξι πατώματα πήγα στα χρήματα δεν υπήρχαν καθόλου χρήματα να πετάξω. Το μόνο που απέμενε στο δωμάτιο ήταν ο Θάνατος κρυμμένος κάτω από το νεροχύτη της κουζίνας

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Gregory Corso, “The Whole Mess… Almost”

Νικόλας Ευαντινός “Ενεός…γιατί δεν είχε γάλα”

Δεκέμβριος 9th, 2016|

Ώρα κρατούσε το ακουστικό και έτρεμε. Δεν κρύωνε. Έκλαιγε. Σιγά-σιγά η άσπρη κελεμπία που στεκότανε στον θαλαμίσκο του καρτοτηλεφώνου γινόταν σύννεφο, ομίχλη παχιά.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νικόλας Ευαντινός “Ενεός…γιατί δεν είχε γάλα”

e.e. cummings

Νοεμβρίου 30th, 2016|

η αγάπη είναι πιο πυκνή απ’ τη λήθη / πιο διάφανη απ’ την ανάμνηση / πιο σπάνια απ’ όσο ένα βρεγμένο κύμα / πιο συχνή απ’ την αποτυχία ...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο e.e. cummings

Γλυκερία Μπασδέκη “Θα’ ρθεις στα λόγια μου”

Νοεμβρίου 15th, 2016|

το’λεγαν θείες,μάνα,γειτονιά-πάντα κυλότα καθαρή,δεν ξέρεις πότε θα’ρθει το έμφραγμα

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γλυκερία Μπασδέκη “Θα’ ρθεις στα λόγια μου”

Ελίζαμπεθ Μπίσοπ “Ο χάρτης”

Νοεμβρίου 14th, 2016|

Στεριά απλώνεται στο νερό˙ είναι σκιασμένη πράσινη. Σκιές ή είναι αβαθή, στο χείλος τους σημεία φανερώνοντας τη γραμμή μακρινών χορταριασμένων υφάλων όπου τα φύκια κρέμονται στο καθαρό μπλε από το πράσινο.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ελίζαμπεθ Μπίσοπ “Ο χάρτης”

Μίλτος Σαχτούρης “Κοιτάμε με τα δόντια”

Σεπτέμβριος 26th, 2016|

Δε φταίει το φεγγάρι για την πίκρα μας καθώς στριφογυρνάει δαιμονισμένα μέσα στο φωσφόρο σκορπώντας δεξιά κι αριστερά τα κόκαλά του καθώς και μεις στριφογυρνούμε στο σκοτάδι μας...

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μίλτος Σαχτούρης “Κοιτάμε με τα δόντια”

Κώστας Κρεμμύδας “Το μέλλον με πόσα δάκρυα γράφεται”

Φεβρουάριος 18th, 2016|

Τα ποιήματα δεν γράφονται στο χαρτί χαράζονται πάνω σε πλάκες πεζοδρομίων ακούγονται στις αγορές ποδοπατιούνται στις διαδηλώσεις απλώνονται σε κείνες τις μακρόστενες ταινίες που εμποδίζουν τη διέλευση ή εφιστούν την προσοχή στο κενό

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κώστας Κρεμμύδας “Το μέλλον με πόσα δάκρυα γράφεται”

   Social Mix   

πρόσφατα the cocktail party
  • Οι λέξεις του ΚΚΕ

Οι λέξεις του ΚΚΕ | Οι λέξεις των κομμάτων, 4ο μέρος

Απρίλιος 1st, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι λέξεις του ΚΚΕ | Οι λέξεις των κομμάτων, 4ο μέρος

Το ΚΚΕ είναι από τα λιγοστά κομμουνιστικά κόμματα που άντεξαν μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας σημαντικός λόγος αυτής της αντοχής στο χρόνο είναι η πεποίθηση ότι το κόμμα αποτελεί ισχυρό καθοδηγητικό όργανο και πρώτιστο παράγοντα για την προετοιμασία και την προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης.

  • Ένας κατακτητής αφηγήται

Ένας κατακτητής αφηγείται

Μάρτιος 14th, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένας κατακτητής αφηγείται

  Ένας κατακτητής αφηγείται 

  • Ζαν Πολ Σαρτρ -Ένας καταδικασμένος ελέυθερος

Ζαν Πωλ Σαρτρ, ένας καταδικασμένος ελεύθερος

Μάρτιος 2nd, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζαν Πωλ Σαρτρ, ένας καταδικασμένος ελεύθερος

Ζαν Πολ Σαρτρ Ένας καταδικασμένο

  • Ο γλύπτης

Ο γλύπτης

Φεβρουάριος 22nd, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο γλύπτης

Καμιά φορά έτσι όπως χτυπάω τις πέτρες νιώθω να είμαι από το ίδιο υλικό, τραντάζομαι μαζί, αναπνέω τις αιωρήσεις τους. Όσα σκέφτομαι είναι οι ατέρμονοι στοχασμοί τους. Βλέπω στο βάθος να έρχονται συγγενείς που δεν πρόλαβα, ψιθυρίζοντας ακατάληπτες ιστορίες, σκόρπια αποσπάσματα μιας ηλικίας φευγάτης.

  • Το κυρίως πιάτο

Το κυρίως πιάτο

Φεβρουάριος 10th, 2018|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το κυρίως πιάτο

Έρχεται με μεγαλοπρέπεια, στόμφο και καμάρι. Άλλοτε με ύφος σοβαρό, μια εσωτερική συστολή, ένα ιδιαίτερος βήχας πριν ξεδιπλωθεί το κυρίως πιάτο της βραδιάς με θέμα: νομίζω ότι πρέπει να χωρίσουμε”.