Το άλμα της τίγρης   

 

Αριστοτέλης Ιωάννου

διήγημα

το άλμα της τίγρης

Να το σκέφτεσαι μόνο, κάπου κάπου καμιά απόφαση αρκεί. Θα γίνει πράξη, με τη σπίθα μέσα σου να ανάβει, καίει η λάμψη της φλόγας. Είναι το φωτεινό φάσμα ανάμεσα στο μαύρο καπνό, αφήνει ένα θερμό κόκκινο στίγμα. Θα νικήσουμε, το ακούω στα μεγάφωνα της πλατείας. Μετά περπατάω, όπως προχωρά η ιστορία, δε γίνεται αλλιώς. Θυμάμαι την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, σίγουρα, κάπου βρίσκεται κρυμμένος ένας γάτος του Τσέσαϊρ, έτοιμος να εξαφανιστεί τη στιγμή του αποκεφαλισμού, αφήνοντας πίσω το χαμόγελό του. Η φαντασία προτρέχει αλλά δε λαθεύει ποτέ, είναι η πρωτοπόρος γνώση της αλήθειας. Αγωνίζεται ανυπόταχτη μέσα στα χρώματα, τα κάρβουνα, τις λέξεις, τους στίχους, τις νότες. Αν μπορούσαμε να δούμε, διαβάζοντας, ακούγοντας τα δικά της νοήματα, τόση ζωντάνια δίνει μόνο ζωή.

Στέκεται στα κάγκελα του δρόμου ένα ζευγάρι, παίρνει λίγο καπνό από έναν άντρα. Η κοπέλα σφραγίζει το τσιγάρο στα χείλη, ενώ εκείνος απομακρύνεται του ζητάνε φωτιά. Ο φόβος κι η ελπίδα συνώνυμα της ίδιας πρόκλησης, σπρώχνουν άκριτα προς τη μια ή την άλλη πλευρά, ακολουθώντας το δρόμο της ευτυχίας. Οδηγούν σε ένα άδοξο δυστυχισμένο τέλος. Η ελπίδα όταν ματαιώνεται διψά για την εκδίκηση κι ο φόβος καραδοκεί αναμένοντας να επιστρέψει δριμύτερος. Ο άντρας χάνεται στο πλήθος και το ζευγάρι ψάχνει να βρει έναν αναπτήρα. Οι βεβαιότητες το έβαλαν στα πόδια τρέχοντας με μια ανάσα, ώσπου έπεσαν σε ένα μέρος αμφίβολο. Τώρα μετανιώνουμε που τις αφήσαμε απροστάτευτες να φύγουν, χάθηκαν για πάντα. Ξέρω, με διακόπτεις συνέχεια, τι άλλες επιλογές υπήρχαν, αν όχι εμείς τότε ποιος στη θέση μας. Έμαθα  ότι κατέληξε στις ειδήσεις, ήταν σε κρίσιμη κατάσταση την τελευταία βδομάδα. Πήρα τηλέφωνο τον Γιώργο, δε θα μείνει αναπάντητο, μου είπε να έρθω. Ξεχωρίζεις την μοναδική εκείνη επιλογή από όλες τις άλλες, επαναλαμβανόμενες διαρκώς δεν αλλάζουν απολύτως τίποτα. Γελοίο, ταπεινωτικό να προσπαθήσεις εσύ να διορθώσεις έναν άθλιο κόσμο. Καλύτερα να μην επιλέξεις, αλλά όταν δεις την επιλογή είσαι αδύναμος να δράσεις, μαθημένος ακίνητος. Στο όριο της ανικανότητας να επιλέγεις, αδιάφορος, χωρίς να μετανιώνεις είτε για το ένα είτε για το άλλο. Όποιος με ζητήσει να μάθει ότι εγώ επέλεξα, κάνω αυτό το άλμα χωρίς επιστροφή. Και μετά ας κοπώ στο μοντάζ, γιατί το έργο δε θα το δείξουν ποτέ ολόκληρο. Δε με νοιάζει, κάθε σκηνή είναι μοναδική. Κοιτάζω ευθεία τον θεατή, στην ιστορία μένουν τα υπόλοιπα.

το άλμα της τίγρης
2017-09-26T11:44:14+00:00 Σεπτέμβριος 25th, 2017|Categories: Σε 1', Τέχνες|Tags: , , , |