500 Γαλλικά Φράγκα

Αριστοτέλης Ιωάννου

διήγημα

Να σου πω Χρήστο; Ήθελα να ακολουθήσω το δρόμο μου, να ερωτευτώ, να γράψω μουσική, να φύγω. Καθόλου δε με ενδιέφερε το να πετύχω, δευτερεύουσες σκέψεις σε μια θέληση ακλόνητη. Το τραγούδι δεν έφθανε, ένα μελαχρινό αγόρι με φωνή καλή, έκανα φωνητική απ’ το σχολείο, στη χορωδία, στο ωδείο, σε τολμηρές συναυλίες μέσα στην αθωότητα. Τα δικά μου τραγούδια, να φτάσουν σε όσους είναι εκεί και ακούνε, αυτό σκεφτόμουν. Να κυκλοφορήσουν οι δίσκοι. Ήξερα να το παλέψω, το τίμημα ένα μεσοδιάστημα προσμονής. Στη Γαλλία βρήκα τον κατάλληλο άνθρωπο, θα με έφερνε σε επαφή με δισκογραφικές. Ένας τύπος γελαστός που σοβάρευε απότομα με τις πρώτες κουβέντες. Με είχε ρωτήσει, «μπορούμε να ακούσουμε κάτι, μικρέ;» Πήρα στα χέρια την κιθάρα κι έπαιζα. Χάρηκε με τη μουσική, είχε μια έκφραση, ένιωθα να διασκεδάζει, αλλά δίστασε κιόλας. Το βράδυ κοιμήθηκα στο studio πάνω στο μπουφάν μου, είχα το διαβατήριο και 500 γαλλικά φράγκα. Τελικά κατάφερα να μείνω στη Σορβόννη σε ένα δωμάτιο στην φοιτητική εστία. Έγινα φίλος με αρκετούς φοιτητές και μου έφερναν φαγητό από τη λέσχη, δεν είχα το δικαίωμα να τρώω δωρεάν. Βέβαια, ένας φοιτητής με κατήγγειλε στη σχολή ότι ενοχλούσα. Έπαιζα μουσική τα βράδια, τα χρήματα ελάχιστα για να πάρω ακουστικά. Στην αυλή στήναμε πάρτι, χορεύαμε μέχρι τα ξημερώματα. Έπειτα δεν κοιμόμουν, έγραφα τους αυτοσχεδιασμούς σε μια δημιουργική έξαψη που μπέρδευε τα όνειρα με ό, τι πραγματικά ζούσα. Αποφάσισα να αναζητήσω μπάντα, μέσα σε ένα χρόνο είχε ηχογραφηθεί και κυκλοφορήσει ο πρώτος δίσκος, φυσικά στα γαλλικά. Με ζήτησαν από διαφημιστικές να γράψω μουσική, έβγαζα τα πρώτα λεφτά. Όλα έγιναν γρήγορα, ραδιόφωνο, τηλεόραση, συνεντεύξεις. Είχα ξεχάσει τους λόγους που έφυγα, αναγκασμένος σε έναν μοναδικό προορισμό. Ήρθε η στιγμή να ξαναβγώ εκτός πορείας να ζήσω τη ζωή του μουσικού. Σε μια φτωχή συνοικία στο Παρίσι, ένα διώροφο με το πιάνο παρατημένο στη γωνία και καμιά δεκαριά βιβλία δανεικά. Ετοίμασα κάποια σπουδαία κομμάτια, μπήκα σε άλλη διαδρομή, αληθινοί δρόμοι. Μάζεψα τα παιδικά χρόνια, τους παράφορες έρωτες, τα ταξίδια και τελικά συνέβη το τολμηρό της περιπλάνησης. Η εποχή του μύθου είχε τελειώσει οριστικά. Επέστρεψα στο απόγειο της φήμης, άγνωστος παντελώς στην Ελλάδα. Διάλεξα τα μέρη που σύχναζα παιδί και καθόμουν ήσυχος ανάμεσα σε όλους εκείνους που είχαν να πουν τόσα μεταξύ τους. Είχα το χάρισμα να χάνομαι, φανερωνόμουν μόνο στο πιάνο και εμπιστευόμουν τη φωνή μου. Τραχιά, μπάσα, μένει νεανική όπως οι χορδές τις κιθάρας, με λίγο κούρδισμα επιστρέφουν στη θέση τους. Χρειάζομαι το τζιν μπουφάν κι ένα καπέλο, κάπου στο κέντρο γίνομαι ξανά εξώφυλλο.

Αριστοτέλης Ιωάννου 500 Γαλλικά Φράγκα thecocktailparty.gr
2017-05-06T17:56:09+00:00 Μάιος 6th, 2017|Categories: Σε 1', Τέχνες|Tags: , , , |Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 500 γαλλικά φράγκα
X