Ιδεολογικές και πραγματικές σφαίρες

Είναι φανερό πως όποια μορφή δημοκρατικής συμμετοχής για τον αυτοκαθορισμό της κοινωνίας, προς το ξεπέρασμα της διάκρισης κράτους και κοινωνίας, πολιτικού και ιδιωτικού, συνδυασμού πολιτικής και κοινωνικής δημοκρατίας αποτελεί ισχυρό φόβητρο.

invest.gr

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας μετά τη συνέντευξη του Προέδρου και Διευθύνοντα Συμβούλου της Eldorado Gold διαπίστωσε ότι η εταιρεία λαμβάνει ρόλο κριτή της κυβέρνησης, του πρωθυπουργού και τελικά συνολικά της χώρας...

Οι λέξεις της Νέας Δημοκρατίας | Οι λέξεις των κομμάτων, 2ο μέρος

Η Νέα Δημοκρατία, χρησιμοποιώντας μια συντόμευση που ξεχωρίζει για την αρνητικότητά της «ΝΔ», αυτοπροσδιορίζεται ως φιλελεύθερο, κεντροδεξιό κόμμα. Προσδοκά να ταυτιστεί πολιτικά με τις ευρωπαϊκές παραδοσιακές – συντηρητικές πολιτικές αντιλήψεις και να βρει το στίγμα της, ανάμεσα στα φιλελεύθερα και λαϊκά κόμματα της Ευρώπης.

Πρώτη φορά

...καλώς ή κακώς ο Βαρουφάκης, κατείχε από τις σπουδαιότερες θέσεις σε μια πολύ σημαντική περίοδο της πολιτικής ιστορίας του τόπου, η οποία ενδεχομένως να απασχολεί για πολλά χρόνια το πολιτικό σύστημα, όχι μόνο της Ελλάδας.

Η κουλτούρα της σιωπής

Από την άλλη πλευρά μια εκκωφαντική σιωπή από τους ανθρώπους του πνεύματος για όλα αυτά τα καθημερινά βιώματα των ανθρώπων, χωρίς να χρειάζεται η αποτύπωση καμίας έρευνας, για να γίνει αντιληπτή η αποστέρηση που βιώνουν.

Η Αλίκη στη χώρα του ΣΚΑΣΕ

Το Σκάσε του Τσακνή δείχνει την απομάγευση της εξουσίας. Αλλά αν η πτώση σε μια λαγότρυπα οδηγεί σε ένα φανταστικό κόσμο, η πτώση σε μια προεδρική θέση οδηγεί απλώς σε στάση καθίσματος.

Οι λέξεις του ΣΥΡΙΖΑ | Το λεξιλόγιο των κομμάτων, 1ο μέρος

Σε αυτό το λεκτικό παιχνίδι θα αρχίσουμε από το πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώνοντας το δικό του λεξιλόγιο από την προεκλογική περίοδο του 2015 μέχρι σήμερα. Για την ίδια χρονική περίοδο θα δούμε το λόγο της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, και του ΚΚΕ, τρία κόμματα που έχουν σταθερή παρουσία στην πολιτική ζωή.

Η ρητορική της απελπισίας

Η αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους επικοινωνιακά, χωρίς άμεσο σχέδιο, το μόνο που εξασφαλίζει είναι μια εικόνα απελπισίας. Όπου η γραβάτα και οι ατάκες αγνοούν επιδεικτικά τη σημασία των πολιτικών αποφάσεων για το κοινωνικό σύνολο.

Πόσο έχει ένα MEGA;

Βεβαίως, ο κάθε θεατής έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει το λόγο του μέσου. Μόνο που η δυνατότητα αυτή μηδενίζεται από την τεράστια υπεροχή του μέσου. Ένας λόγος αυθεντίας, ο οποίος εμφανίζει αποκλειστικά τις αξιολογήσεις και τους χρωματισμούς, πάντα κατά βούληση, καλύπτοντας, σχεδόν εξαφανίζοντας, τα ίδια τα γεγονότα.

Σαν φάρσα

Η πλειοψηφία της κοινωνίας παρακολουθεί αμέτοχη, ψηφίζοντας τον κανένα, εγκλωβισμένη σε έναν άκρατο συναισθηματισμό που μπορεί να πάρει τη μορφή του φανατισμού. Είναι έτοιμη και πάλι να πουλήσει ασύνετα την ψήφο της σε όποιον κερδίσει τη μάχη των εντυπώσεων.

Load More Posts