σημεία και τέρατα

   Τρίτος δρόμος… δεξιά    

       Άγγελος Κατσιγιάννης      

 

…γιατί είναι δύσκολο κάποιος να καταλάβει ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να εκφωνεί επικήδειο στην τελετή για τον Φιντέλ Κάστρο και να μοιράζεται κοινές αξίες με τον πρόεδρο της Αμερικής.

 

Επικαιρότητα: Ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον Τραμπ εκπροσωπώντας αποκλειστικά την Ελλάδα, καμία άλλη χώρα, άποψη, ιδέα, ή κόμμα. Η Ελλάδα του είπε να μεταφέρει στον Τραμπ  τις ευχαριστίες, το σεβασμό για τις δημοκρατικές αξίες του και την ακριβή έκφραση, «διαβολικός αλλά είναι για καλό». Η Ελλάδα ήθελε τις συμφωνίες για τα F16 και την συμπόνοια του Δ.Ν.Τ. Οποιαδήποτε άλλη είδηση υποκλέπτει τα πνευματικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Υπεράνω: Αντί να πανηγυρίζουμε που όλοι οι αρχηγοί των κρατών θέλουν να επενδύσουν και έρχονται να συζητήσουν από κοντά τις λεπτομέρειες, η Αμερική μας θεωρεί φερέγγυο αγοραστή, έχουμε κάτι να πούμε για τις συντάξεις, τους πλειστηριασμούς, τη φτώχεια, την ανεργία, την ημιαπασχόληση και κάποια άλλα προβλήματα όπως η φορολογία.

Ελεύθερα: Ας μιλήσουμε ελεύθερα, είναι διάχυτη η εντύπωση ή μάλλον η βεβαιότητα ότι υπάρχει μια επαμφοτερίζουσα στάση. Το πώς και γιατί διαμορφώθηκε αυτή η άποψη είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, καθώς οι λεπτομέρειες είναι πολλές, ομιλίες, προγράμματα, μνημόνια, δημοψηφίσματα, πλατφόρμες, στελέχη κ.α. Το θέμα είναι να εξακριβώσουμε αυτή τη στάση, αν ισχύουν οι κατηγορίες που εκτοξεύονται, ότι πατούν σε δύο βάρκες, αλληθωρίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις και προσπαθούν να είναι αρεστοί σε όλους. Καταρχήν, γιατί είναι δύσκολο κάποιος να καταλάβει ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να εκφωνεί επικήδειο στην τελετή για τον Φιντέλ Κάστρο και να μοιράζεται κοινές αξίες με τον πρόεδρο της Αμερικής. Πόσο περίεργο είναι ο πρωθυπουργός να σφίγγει το χέρι του Ουκρανού προέδρου, Ποροσένκο, δίνοντας πολιτική νομιμοποίηση σε ένα καθεστώς που έχει οικοδομηθεί με «εργαλείο» τους ναζί και τους εθνικιστές, τη στιγμή που η ακροδεξιά γιγαντώνεται στην Ευρώπη. Γιατί η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με σφαλιάρες, γελάκια, ανέκδοτα, παροιμίες και τζόκινγκ δεν είναι δυνατόν να στηρίζεται στις γερές βάσεις του είμαι ο άνθρωπος σας για όποια δουλεία θελήσετε. Τι καιροσκοπικό έχει το να θέλεις να πετύχεις την εύνοια όλων για το καλό της χώρας σου, ειδικά όταν η χώρα σου έχει ανάγκη. Το καλό φυσικά είναι μετρήσιμο, ενίοτε διαβολικό, μετρώντας δις ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς, ξεπουλώντας υποδομές, αεροδρόμια, λιμάνια, προσφέροντας δια του ελάχιστου αντιτίμου ολόκληρους τομείς, μεταφορών, ενέργειας, φαρμάκου, τροφίμων. Το καλό είναι αντικειμενικό, ανακοινώνεται από τους θεσμούς, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τους οίκους αξιολόγησης. Άρα να μην ανησυχούμε, ό,τι συμβαίνει είναι για το καλό. Ίσως παίρνει μια διαβολική όψη, υποκειμενικού χαρακτήρα. Κι αν αντιλαμβανόμαστε κάτι κακό να συμβαίνει εκεί έξω, είναι τα διαφορετικά πρόσωπα του καλού μας παρόντος. Κι όχι αυταπάτες προπαντός, είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώνουμε κάθε μέρα ότι τα καταφέραμε. Βγήκαμε από τον τρίτο δρόμο, δεξιά. Τώρα θα διανύσουμε από εδώ τα χιλιόμετρα που απομένουν. Όσα GPS δοκιμάσαμε, έδειξαν τον ίδιο δρόμο. Για αντισταθμιστικά οφέλη θα κάνουμε συχνές στάσεις, Καισαριανή, Μακρόνησο, κι όπου αλλού έχει αριστερό πάρκινγκ. Δέκα λεπτά αυστηρά για όποιον θέλει να γράψει σχόλιο στο Facebook  ή να βγάλει φωτογραφίες τη θέα.

Τρίτος δρόμος δεξιά