διήγημα

   Το alter ego τριών Πρωθυπουργών της Ελλάδας  

   Μέρος 2ο: Ο αντιμνημονιακός Αντώνης Σαμαράς Vs Ο μνημονιακός Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς

σαμαρας
Στις 11 Ιουνίου του ίδιου χρόνου η  Κυβερνητική ομάδα Σαμαρά αποφασίζει το κλείσιμο της ΕΡΤ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των άλλων δύο κυβερνητικών εταίρων και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κοινοβουλίου…

 

 

2ο Μέρος     

Ο αντιμνημονιακός Αντώνης Σαμαράς Vs Ο μνημονιακός Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς

Η Νέα Δημοκρατία το 2009 προχωρά σε εσωτερικές εκλογές προκειμένου να καλύψει το κενό αρχηγίας μετά την παραίτηση του Κώστα Καραμανλή. Ο Αντώνης Σαμαράς, με αντίπαλό του την Ντόρα Μπακογιάννη, εκλέγεται Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας υποσχόμενος ότι θα ενώσει την παράταξη. Τα σύννεφα στην ενότητα του κόμματος δεν αργούν να φανούν, η γραμμή Σαμαρά για μη ψήφιση του πρώτου μνημονίου παραβιάζεται από την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία διαγράφεται από την Κ.Ο και το 2010 ιδρύει την Δημοκρατική Συμμαχία. Ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνει για την απόφασή του να μην στηρίξει το πρώτο μνημόνιο.

  «Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε σήμερα ως σωτηρία της Ελλάδος, εκείνο που ως προχθές απέκλειε, ως επιζήμιο και αχρείαστο. Βρισκόμαστε μπροστά στην ομολογία ενός αληθινού Βατερλό προβλέψεων και πολιτικών της κυβέρνησης… Μας διαβεβαίωναν ότι το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης επαρκή πλήρως για φέτος. Τώρα ομολογούν ότι έχει ουσιαστικά αποτύχει και επιβάλλουν νέα μέτρα πολύ πιο δραστικά με νέες αυξήσεις έμμεσων φόρων και νέες περικοπές στο δημόσιο. Ή μας έλεγαν ψέματα ως τώρα ή έχουν χάσει προ πολλού τον έλεγχο, είτε συμβαίνουν και τα δύο. Σε κάθε περίπτωση έχουν ξοδέψει κάθε απόθεμα αξιοπιστίας μέσα σε λίγους μήνες. Σήμερα δίνουν πολύ μεγαλύτερη δόση από ένα φάρμακο που ήδη απέτυχε. Σήμερα κινδυνεύουμε περισσότερο από την υπερβολική δόση του φαρμάκου παρά από την ίδια την ασθένεια… Διαφώνησα με την πολιτική αυτή εξαρχής, επισήμανα ότι μας βάζει σε ένα φαύλο κύκλο όλο και μεγαλύτερη ύφεσης. Διαφώνησα με την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όταν μπορούσε ακόμα να αποφευχθεί. Σήμερα, μοναδική μου έγνοια είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα μας βγάλουν από αυτή τη μέγγενη μια ώρα αρχύτερα. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος της ελπίδας…»

  Δύο χρόνια μετά, ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου ψήφιζε ολοένα πιο επώδυνα μέτρα, τέθηκε νέα πρόταση για δάνειο και σύναψη δεύτερου μνημονίου. Ο Γιώργος Παπανδρέου ζητά δημοψήφισμα, το αναιρεί και Πρωθυπουργός με τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ αναλαμβάνει ο Λουκάς Παπαδήμος. Ο Αντώνης Σαμαράς αλλάζει στάση απέναντι στο μνημόνιο, υπερψηφίζει το δεύτερο μνημόνιο και διαγράφει από την Κ.Ο όσους το καταψηφίζουν.

  «Αποτρέψαμε την κατάργηση του 13ου μισθού και του 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, το ζήτημα αυτό δεν είχε κλείσει από μέρες όπως κάποιοι διαδίδουν…Ματαιώσαμε την οριζόντια περικοπή των επικουρικών συντάξεων…Υπήρξε ολονύκτια διαπραγμάτευση για το θέμα αυτό, ολοκληρώθηκε πριν λίγες ώρες, μετά από μεγάλη επιμονή δέχτηκαν οι συνολικές περικοπές να είναι οι μισές από αυτές που ζητούσαν, ώστε να παραμείνουν άθικτες οι αποδοχές των χαμηλοσυνταξιούχων…Με δυο λόγια παλέψαμε για να αποτρέψουμε πρόσθετη ύφεση, πρόσθετη ανεργία, πρόσθετα λουκέτα. Σήμερα διαχειριζόμαστε τη ζημιά που έγινε τα δύο τελευταία χρόνια, διότι το χρέος μας τώρα έγινε μη βιώσιμο…Με την τωρινή συμφωνία άνοιξε ο δρόμος για να κουρευτεί σημαντικό το ελληνικό χρέος, αυτό θα είναι το μεγάλο κέρδος που μας επιτρέπει να ελπίζουμε ξανά…Στη Νέα Δημοκρατία έγκαιρα διαβλέψαμε ότι ήταν λάθος η συνταγή και έγκαιρα προβλέψαμε που θα οδηγούσε. Εκείνοι που την πρότειναν, εκείνοι που την υπερασπίστηκαν και εκείνοι που την εφάρμοσαν, ας δουν κατάματα σήμερα τις συνέπειες της…Αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία δίνει τη μάχη ταυτόχρονα σε πολλαπλά μέτωπα. Να αποκαταστήσουμε την πληγωμένη αξιοπιστία της χώρας, να αναδείξουμε την άμεση προτεραιότητα της ανάκαμψης, να διασώσουμε την κοινωνική συνοχή, με ανθρώπους έχουμε να κάνουμε όχι με γκρίζους αριθμούς. Θα τα πετύχουμε όλα αυτά μαζί, ως άνθρωποι περήφανοι, όχι ως μόνιμοι επαίτες…Με ξέρετε κι ξέρετε ότι ούτε δειλιάζω, ούτε υποχωρώ, όταν όμως γνωρίζω τις συνέπειες δεν μπορώ να κάνω ότι δεν τις βλέπω, ιδίως αν είναι τόσο καταστροφικές, ούτε ψάχνω χειροκροτήματα για μια βδομάδα…Σας λέμε μόνο ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει και όταν έρθει η δική μας ώρα θα κρατήσουμε ακέραιη τη μεγάλη υπόσχεση, τη μία και μόνη υπόσχεση που δώσαμε, ελπίδα στην Ελλάδα μέσα από ανάπτυξη. Δε θα είναι εύκολο, αλλά θα τα καταφέρουμε. Το ισχυρότερο επιχείρημα δεν είναι ο φόβος για όσα μας περιμένουν, αλλά η σιγουριά για αυτά που μπορούμε, να έχετε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του Έλληνα που συχνά δεν τις ξέρουμε ούτε εμείς οι ίδιοι.»

Στις 12 Φεβρουαρίου ψηφίζεται το δεύτερο μνημόνιο περιλαμβάνοντας νέα μέτρα και στις 6 Μαΐου προκηρύσσονται εθνικές εκλογές. Ο Αντώνης Σαμαράς καταθέτει 18 προτάσεις ως άμεσα μέτρα που μπορούν να κερδίσουν τη στήριξη της Ευρώπης.

 «Βρισκόμαστε στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι των τελευταίων δεκαετιώνΟι 18 προτάσεις μας είναι εφικτές, ρεαλιστικές, συνεκτικές. Κι όλες μαζί μπορούν να κάνουν τη διαφορά

Στις προεκλογικές του ομιλίες τόνιζε το ζήτημα της ανεργίας,

  «αυτό είναι το κύριο μήνυμά μου προς τους νέους: Γνωρίζω πώς νιώθουν και τι περνάνε. Και συμπάσχω μαζί τους. Ως τα μέσα της επόμενης χρονιάς, ένα χρόνο από σήμερα, μπορούν να έχουν δημιουργηθεί τουλάχιστον 150 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας! Όποιοι σας τάζουν προσλήψεις στο δημόσιο σας λένε ψέματα. Παίζουν με τον πόνο σας

  «Οι πολίτες τι θα έχουν να κερδίσουν από την Πολιτική μας; Πέντε πράγματα: Πρώτον: Θέσεις εργασίας, θέσεις εργασίας και θέσεις εργασίας. Ή για να το πω αλλιώς: δουλειές, δουλειές και δουλειές. Αυτό σημαίνει ανάκαμψη σε πρώτη φάση και ανάπτυξη στη συνέχεια…Παραμονή στο ευρώ με συνθήκες τέτοιες που επιτρέπουν στην Ελλάδα να επιβιώσει και να αναπτυχθεί. Όχι να πεθαίνει από τον αργό και βασανιστικό θάνατο που προκαλεί η σημερινή ασφυξία… Αυτό θα κερδίσουμε με την επαναδιαπραγμάτευση, ή αναθεώρηση, ή όπως θέλετε πέστε το. Που πολλοί την καταδίκαζαν και την απέκλειαν ως χθες. Και τώρα την ανακάλυψαν!»

  Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές και σχηματίζει κυβέρνηση σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Αριστερά. Στη διακήρυξη συνεργασία αναφέρεται ότι:

  «Η κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης που δημιουργείται με τη στήριξη των τριών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) θα έχει πλήρεις αρμοδιότητες και χρονικό ορίζοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα.

  Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάπτυξης και να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου), χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και, ασφαλώς, χωρίς να αμφισβητήσει τους αυτονόητους στόχους μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

  Στόχος επίσης είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες για να βγει οριστικά η χώρα από την κρίση, καθώς κι από την ανάγκη εξάρτησης από δανειακές συμβάσεις στο μέλλον.»

  Οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα κατέληξαν στην κατάρτιση του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2013-2016. Το πολυνομοσχέδιο κατατέθηκε στη βουλή στις 5 Νοεμβρίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Προέβλεπε μέτρα ύψους 18,9 δις ευρώ, από τα οποία τα 9,4 δις αφορούσαν το έτος 2013. Υπερψηφίστηκε στις 7 Νοεμβρίου από τις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ενώ υπήρξαν και βουλευτές που διαφοροποιήθηκαν. Ανάμεσα στα μέτρα περιλαμβάνονταν, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 2 έτη, μείωση στις συντάξεις από 5 έως και 15%, από τα 1.000 ευρώ και άνω, μειώσεις στο εφάπαξ έως 83%, κατάργηση της καθολικότητας της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως και των επιδομάτων αδείας για τους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, εφαρμογή διαθεσιμότητας ενός έτους, με μειωμένο μισθό σε μόνιμους υπαλλήλους του δημοσίου, οι θέσεις των οποίων καταργούνται, αντίτιμο 25 ευρώ για εισαγωγή σε νοσοκομείο.

  Ο Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του στη βουλή ανέφερε,

  «…Για αυτό αποφασίζουμε για το αν θα βγούμε από την κρίση ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε ή αν θα συνεχίζουμε να τσακωνόμαστε και να ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλο, την ώρα που η Ελλάδα βουλιάζει μέσα στην κρίση. Σε αυτά απαντάμε σήμερα, σε αυτά αποφασίζουμε, εν πάση περιπτώσει εγώ δέχομαι ορισμένοι να έχουν ορισμένες αποκλειστικότητες, να νομίζουν ότι τις έχουν. Όπως είναι η αποκλειστικότητα στη λύση της δραχμής, εντάξει, αλλά να νομίζουν ότι έχουν και την αποκλειστικότητα της ευαισθησίας, το μονοπώλιο της ευαισθησίας, τον ανθρώπινο πόνο. Τι νομίζουν ότι εμείς δεν πονάμε; Ότι εμείς δεν πικραινόμαστε;…»   

   Στις 11 Ιουνίου του ίδιου χρόνου η  Κυβερνητική ομάδα Σαμαρά αποφασίζει το κλείσιμο της ΕΡΤ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των άλλων δύο κυβερνητικών εταίρων και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κοινοβουλίου, κάτι που οδηγεί σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 24 Ιουνίου. Ο Αντώνης Σαμαράς υποστηρίζει την κίνηση αυτή,

  «Στη θέση της δημιουργείται ταχύτατα δημόσια τηλεόραση, όχι κρατική, με λιγότερο προσωπικό, επάξια επιλεγμένο, με τεράστιο αρχείο στη διάθεσή της που αν σωστά αξιοποιηθεί αποτελεί πηγή μεγάλου πλούτου, που παρέμενε αναξιοποίητο και λεηλατημένο…Όλοι θα αποζημιωθούν με τον πλέον γενναιόδωρο τρόπο. Αρκετοί θα επαναπροσληφθούν με απόλυτη διαφάνεια…Για τα προνόμιά τους φωνάζουν, όχι για τα δικαιώματα του λαού. Όταν έκλεισαν άλλες επιχειρήσεις και βρέθηκαν χιλιάδες άνεργοι τέτοια αντίδραση δεν υπήρξε. Έκλεισαν ιδιωτικά κανάλια και εφημερίδες. Καμία αντίδραση.»

  Οι αντιδράσεις αλλά και ο κλονισμός της κυβέρνησης ήταν μεγάλος. Το τέλος της διακυβέρνησης Σαμαρά ήρθε με αφορμή την ψήφιση του προέδρου της Δημοκρατίας. Ο ίδιος στο τελευταίο διάγγελμα του ως Πρωθυπουργός τόνιζε,

  «…μετά την προεδρική εκλογή, μπορούμε να διευρύνουμε το κυβερνητικό σχήμα, με τη συμμετοχή και άλλων προσώπων που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, ώστε η επόμενη φάση να μας βρει πιο ενωμένους…Αυτό είναι ένα ρεαλιστικό σχέδιο αληθινής συναίνεσης, χωρίς θεσμικές εμπλοκές και χωρίς ακυβερνησία, ώστε η επόμενη μέρα να βρει την παρτίδα μας ενωμένη, τη δημοκρατία μας σταθερή και την οικονομία μας αξιόπιστη και θωρακισμένη μέσα στην Ευρώπη.»