γυαλιά καρφιά

  Ένας κατακτητής αφηγείται   

  Μαρία Τζιόβα  

“…Θα ξαναπάω στο καφέ και θα τη βάλω στη θέση της, δεν έπρεπε να μου μιλήσει έτσι, κάποιες έχουν ξεφύγει τελείως νομίζουν ότι όλος ο κόσμος τους την πέφτει”.

Μια απώτερη σκέψη εκκρεμεί, η κατάκτηση. Λαμβάνει πολλές μορφές, επαγγελματικού τύπου, οικονομικού, κοινωνικής προβολής, καταξίωσης, εθνικών φρονημάτων και πατριδολατρίας αλλά και προσωπικού, ερωτικού περιεχομένου. Ο κατακτητής είναι κατά κόρον αρσενικού γένους, ένας ρόλος φτιαγμένος για το συγκεκριμένο κοινωνικό φύλο. Η κατάκτηση του ρόλου ξεκινά από μικρή ηλικία, να μάθει να είναι ο πρώτος, ο αρχηγός, να ξεχωρίζει με οποιοδήποτε τίμημα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει ο καταλληλότερος άνθρωπος, εκμεταλλευόμενος τη στιγμή του και κάνοντας σχεδόν ό,τι χρειαστεί. Ο πλούτος, η φήμη αποτελούν το απαραίτητο όχημα σε περιπτώσεις που η κατάκτηση δεν δικαιολογείται ούτε νομιμοποιείται μέσω κάποιας άλλης σχέσης. Αν τα χρήματα λείπουν τότε ανακαλύπτεται η σωματική δύναμη ως μέσο σχετικής προβολής.

Βέβαια, με τον ισχυρισμό της κατάκτησης του διαστήματος αρκετοί προσπαθούν να αποδείξουν την εξάλειψη φαινομένων ανδρικής κυριαρχίας. Ώσπου εμφανίζεται ένας Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, ακολουθούν πολλοί άλλοι,  ο οποίος μπορεί επί χρόνια άνετα να κακοποιεί, να βιάζει, να χειραγωγεί και να εκφοβίζει.

Η αγωνιώδης επιθυμία του κατακτητή προκύπτει από ένα παγιωμένο ανελικτικό όνειρο. Την επιδίωξη για αλλαγή, όχι της κοινωνικής πραγματικότητας αλλά της ατομικής. Η αλλαγή γίνεται εμμονή που σχηματοποιείται κυρίως στο φαντασιακό επίπεδο. Όταν η αισιοδοξία δίνει τη θέση της στην ήττα και τη διάψευση των ελπίδων δημιουργείται ένα εκρηκτικό μείγμα θυμού, υπερβολής, εκδίκησης και βίας.

Η οικογένεια συνήθως αναπαράγει τον παραδοσιακό χώρο, αντιλήψεις και αυτόματες αντιδράσεις, οι οποίες ως δάνεια στις διαφοροποιημένες καθημερινές συνθήκες είναι αταίριαστες εντείνοντας τη σύγχυση. Συνήθως η κυριαρχία, αν δεν επιβεβαιωθεί στο πλαίσιο της οικογένειας, μεταφέρεται ως αναγκαιότητα στα παιδιά. Εκείνα πρέπει να βρουν τον τρόπο να κατακτήσουν τον κόσμο. Μια μεταφορική έκφραση που δηλώνει το μέγεθος της υπέρβασης.

Η οικογένεια περιμένει τη βελτίωση της κατάστασης, την κατάκτηση κύρους και οικονομικού οφέλους, πρωτίστως από την κοινωνική άνοδο, την αξιοσύνη του άντρα, την τύχη, την εκμετάλλευση της ευκαιρίας. Ο πατέρας λαμβάνει το ρόλο του ήρωα, όταν καταφέρνει να βελτιώσει τα οικονομικά και να προβιβάσει την οικογένεια. Αντίθετα η γυναίκα δεν έχει ρόλο ή έχει μόνο περιφερειακό, η δική της συμβολή ποτέ δεν είναι αρκετή για την κοινωνική καταγραφή.

Η κατανομή των ρόλων είναι τόσο ακραία που θα φάνταζε λογικό κάποια στιγμή στην ιστορία να σταματούσε η διαιώνιση τους, όμως στον πυρήνα διατηρείται σε προκλητικό βαθμό. Ο άντρας μπορεί ακόμα να παρουσιάζεται ως το ισχυρό αρσενικό που θα ελέγχει τα πάντα, εκείνη το αισθησιακό θηλυκό, ενθουσιασμένο να παίξει διακοσμητικό ρόλο και να μην έχει ευθύνες. Πίσω από τις λέξεις και πέρα από την καθημερινότητα φαίνεται η διάθεση του κατακτητή και κρίνεται η πρόθεση των κατακτημένων. Ο κατακτητής συνεχίζει να αφηγείται, “ως φεμινιστής κάποια στιγμή θα επανορθώσω, αλλά όλες οι γυναίκες είναι τελικά ίδιες”.

κατακτητής
2018-03-14T14:54:54+00:00Μάρτιος 14th, 2018|Categories: Γυαλιά Καρφιά, Κοινωνία|Tags: , , |
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία σας κατά την επίσκεψή σας σε αυτόν. Ok