γυαλιά καρφιά

  Όλα στο φως   

  Μαρία Τζιόβα  

Υπάρχουν πολλές εκφράσεις για το εντυπωσιακό φυσικό φως του ήλιου, «ηλίου φαεινότερον» , «εν αρχή ην το φως», «δεν έχει στον ήλιο μοίρα», «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον», η διαφορά γίνεται φανερή όταν μπορείς να ζεις σε ένα σημείο της γης όπου ακόμα και στα τέλη Οκτώβρη υπάρχει καθημερινά ένα δυνατό εκτυφλωτικό φως. Για τον επικείμενο χειμώνα η παρατεταμένη καλοκαίρια, εκτός από τις καλλιέργειες, δημιουργεί ένα υπόβαθρο θετικής αναμέτρησης με όλων των ειδών τις δυσκολίες. Βέβαια, κάποιες φορές που οι δυσάρεστες καταστάσεις γίνονται ασφυκτικές, προσπαθούμε να κρυφτούμε από το φως, με κουρτίνες, κλειστά παράθυρα, μένοντας ώρες κάτω από τα σκεπάσματα. Το φως στην άκρη του τούνελ παραμονεύει, θέλοντας  και μη μας σπρώχνει κοντά του. Εφόσον στις παρούσες συνθήκες δεν έχουμε κάτι καλύτερο για να αξιοποιήσουμε και δεν εννοώ το φως ως ηλιακή ενέργεια, τουλάχιστον να το ευχαριστηθούμε.

Το φως ως πηγή της ζωής λατρεύτηκε από πολιτισμούς και είναι αλήθεια ότι αποτελεί καταλύτη της ψυχικής μας υγείας, δρώντας καθοριστικά στο σώμα. Η μελαγχολία που φέρνει ο χειμώνας συνδέεται άμεσα με τη σύντομη ημέρα και την έλλειψη ηλιοφάνειας. Μια μεγάλη σκιά πέφτει πάνω στη διάθεση μας με ακατανίκητη τη θέληση για ύπνο, αδυναμία συγκέντρωσης και ατονία. Η χαλαρότητα αυτή δε συμβαδίζει καθόλου με τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, ένα αγχωτικό και εξαντλητικό περιβάλλον, δημιουργώντας συνεχώς αντιφατικά συναισθήματα. Όσο κι αν φαίνεται μηδαμινής σημασίας, χρειάζεται να επιμένουμε στην έκθεση στο φυσικό φως ακόμα κι αν τα ωράρια αφήνουν την ελάχιστη δυνατότητα. Εξαιρούνται φυσικά τα μεσημέρια του καλοκαιριού με 35- 40 βαθμούς. Η ροπή των γεγονότων οδηγεί στην καλύτερη περίπτωση σε μια αδιαφορία για τον παρατεταμένο ήλιο και την προσμονή του χειμωνιάτικου καιρού. Για να μη βγούμε «νοκ άουτ», ας αφήσουμε τις μακριές νύχτες βγαίνοντας στο φως.

Πριν από περίπου έναν αιώνα ο θρυλικός Κάπτεν Φρέντερικ Κουκ κατέγραφε στο ημερολόγιο του τις εμπειρίες από τις εξερευνήσεις του. « Όταν φτάσαμε στην παγωμένη θάλασσα του Βόρειου Πόλου, το πλοίο μας παγιδεύτηκε μέσα στους πάγους. Μείναμε μέρες πολλές ακίνητοι, στην ίδια θέση. Οι άνδρες έκαναν 68 μέρες να δουν το φως του ήλιου. Σιγά- σιγά μια ατονία κυρίευσε το σώμα και την ψυχή του πληρώματος. Πηγή αυτής της καταστροφής ήταν η απουσία ηλιακού φωτός. Διαπίστωσα ότι, όταν οι ναύτες βρίσκονταν σε χώρους με τεχνητό φως, η διάθεση τους ήταν πολύ καλύτερη». Τότε τα ταξίδια σε άλλες χώρες άνοιγαν το πεδίο για ποικίλες ανακαλύψεις, τώρα ανοίγουν το πεδίο για κοινές συνεντεύξεις και φιλοφρονήσεις ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων και θέσεων, προέχει άλλωστε το επενδυτικό προφίλ του εξερευνητή- αρχηγού. Για αυτό το λόγο είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες από τα ταξίδια του παρελθόντος. Έγραφε ο Κουκ για το  εξαιρετικά ευεργετικό φως της ατελείωτης μέρας του πολικού καλοκαιριού. «Οι Εσκιμώοι ζούσαν μέσα σ’ ένα πυρετό και πλημμύριζαν από ψυχική ευφορία τόσο έντονη, που σχεδόν εγκατέλειπαν κάθε απασχόληση για να βυθιστούν σε αδιάκοπες ερωτοτροπίες».

2017-10-24T20:16:15+00:00 Οκτώβριος 24th, 2017|Categories: Γυαλιά Καρφιά, Κοινωνία|Tags: , , |